Fënnef Haapteegeschafte vun dispergéierte Faarfstoffer:

Hiewkraaft, Deckkraaft, Dispersiounsstabilitéit, pH-Empfindlechkeet, Kompatibilitéit.

1. Hiewkraaft
1. D'Definitioun vun der Hiewkraaft:
D'Liftkraaft ass eng vun de wichtegen Eegeschafte vun dispergéierte Faarfstoffer. Dës Charakteristik weist drop hin, datt wann all Faarfstoff fir d'Fierwen oder den Drock benotzt gëtt, d'Quantitéit vum Faarfstoff graduell eropgeet, an de Grad vun der Faarfdéift um Stoff (oder Garn) entspriechend eropgeet. Fir Faarfstoffer mat gudder Liftkraaft klëmmt d'Déift vun der Fierwung jee no Proportioun vun der Quantitéit vum Faarfstoff, wat drop hiweist, datt et eng besser Déiffierwung gëtt; Faarfstoffer mat schlechter Liftkraaft hunn eng schlecht Déiffierwung. Wann eng gewëssen Déift erreecht gëtt, wäert d'Faarf net méi méi déif ginn, wann d'Quantitéit vum Faarfstoff eropgeet.
2. Den Effekt vun der Liftkraaft op d'Färwen:
D'Liftkraaft vun dispergéierte Faarfstoffer variéiert staark jee no Varietéit. Faarfstoffer mat héijer Liftkraaft solle fir déif an déck Faarwen benotzt ginn, a Faarfstoffer mat enger gerénger Liftquote kënne fir hell a liicht Faarwen benotzt ginn. Nëmmen andeems d'Charakteristike vun de Faarfstoffer beherrscht a vernünfteg benotzt ginn, kann den Effekt vun der Faarfspuer an der Reduktioun vun de Käschten erreecht ginn.
3. Hiewtest:
D'Faarfophiewkraaft vun der Héichtemperatur- an Héichdrockfierwung gëtt a % ausgedréckt. Ënner de spezifizéierte Fierwbedingungen gëtt d'Ausschöpfungsquote vum Faarfstoff an der Faarfléisung gemooss, oder de Faarfdéiftwäert vun der gefierfter Prouf gëtt direkt gemooss. D'Fierwdéift vun all Faarfstoff kann a sechs Niveauen no 1, 2, 3,5, 5, 7,5, 10% (OMF) opgedeelt ginn, an d'Fierwung gëtt an enger klenger Proufmaschinn mat héijer Temperatur an héijem Drock duerchgefouert. D'Faarfophiewkraaft vun der Schmelzpadfierwung oder dem Textildrock gëtt a g/L ausgedréckt.
Wat déi tatsächlech Produktioun ugeet, ass d'Liftkraaft vum Faarfstoff d'Ännerung vun der Konzentratioun vun der Faarfléisung, dat heescht d'Ännerung vum Téin vum fäerdege Produkt am Verglach zum gefierfte Produkt. Dës Ännerung kann net nëmmen onberechenbar sinn, mä kann och de Faarfdéiftewäert mat Hëllef vun engem Instrument präzis moossen, an dann d'Liftkraaftkurv vum dispergéierte Faarfstoff duerch d'Faarfdéifteformel berechent ginn.
2. Ofdeckungskraaft

1. Wat ass d'Ofdeckungskraaft vum Faarfstoff?

Genau wéi d'Verdecken vun doudege Kotteng duerch Reaktiounsfaarwen oder Kuppelfaarwen beim Fierwe vu Kotteng, gëtt d'Verdecken vun dispergéierte Faarfstoffer op Polyester vu schlechter Qualitéit hei Ofdeckung genannt. Polyester- (oder Acetatfaser-) Filamentstoffer, dorënner Strickwaren, hunn dacks Faarfnuancen nodeems se mat dispergéierte Faarfstoffer Stéck gefierft goufen. Et gëtt vill Grënn fir de Faarfprofil, e puer sinn Webdefekter, an e puer ginn no der Fierwung wéinst dem Ënnerscheed an der Faserqualitéit ausgesat.

2. Ofdeckungstest:

Wann een Polyesterfilamentstoffer vun niddereger Qualitéit auswielt a mat dispergéierte Faarfstoffer vu verschiddene Faarwen a Varietéiten ënner de selwechte Faarfbedingungen fierft, kënne verschidde Situatiounen optrieden. Verschidde Faarfgrade si schwéier an anerer net offensichtlech, wat drop hiweist, datt déi dispergéiert Faarfstoffer ënnerschiddlech Faarfgrade hunn. Ofdeckungsgrad. Geméiss dem Grostandard, Grad 1 mat schwéiere Faarfënnerscheeder a Grad 5 ouni Faarfënnerscheeder.

D'Ofdeckungskraaft vun dispergéierte Faarfstoffer op der Faarfdatei gëtt vun der Faarfstruktur selwer bestëmmt. Déi meescht Faarfstoffer mat héijer initialer Färbungsgeschwindegkeet, lueser Diffusioun a schlechter Migratioun hunn eng schlecht Ofdeckung op der Faarfdatei. D'Ofdeckungskraaft hänkt och mat der Sublimatiounsbeständegkeet zesummen.

3. Inspektioun vun der Faarfleistung vu Polyesterfilament:

Am Géigendeel, dispers Faarfstoffer mat enger schlechter Deckkraaft kënnen benotzt ginn, fir d'Qualitéit vu Polyesterfaseren ze bestëmmen. Onstabil Faserherstellungsprozesser, dorënner Ännerungen an den Zeechnungs- a Festleeungsparameteren, verursaachen Inkonsistenzen an der Faseraffinitéit. D'Inspektioun vun der Färbbarkeet vu Polyesterfilamenter gëtt normalerweis mat dem typesche schlecht deckende Faarfstoff Eastman Fast Blue GLF (CI Disperse Blue 27) duerchgefouert, mat enger Färbdéift vun 1%, Kachzäit bei 95~100℃ fir 30 Minutten, Wäschen an Trocknen jee no Grad vum Faarfënnerscheed.

4. Präventioun an der Produktioun:

Fir d'Optriede vu Faarfschattéierungen an der tatsächlecher Produktioun ze verhënneren, ass den éischte Schrëtt d'Gestioun vun der Qualitéit vun de Polyesterfaser-Rohmaterialien ze verbesseren. D'Weberei muss den Iwwerflossgarn opbrauchen, ier se d'Produkt wiesselt. Fir déi bekannt schlecht Qualitéit vu Rohmaterialien kënnen dispers Faarfstoffer mat enger gudder Deckkraaft ausgewielt ginn, fir eng massiv Degradatioun vum fäerdege Produkt ze vermeiden.

3. Dispersiounsstabilitéit

1. Dispersiounsstabilitéit vun dispergéierte Faarfstoffer:

Disperse Faarfstoffer ginn an d'Waasser gegoss an dann a fein Partikelen dispergéiert. D'Partikelgréisstverdeelung gëtt no der binomialer Formel erweidert, mat engem Duerchschnëttswäert vun 0,5 bis 1 Mikron. D'Partikelgréisst vun héichwäertege kommerzielle Faarfstoffer ass ganz no, an et gëtt en héije Prozentsaz, wat duerch d'Partikelgréisstverdeelungskurve ugedeit ka ginn. Faarfstoffer mat enger schlechter Partikelgréisstverdeelung hunn grouss Partikelen a verschiddene Gréissten a schlecht Dispersiounsstabilitéit. Wann d'Partikelgréisst den Duerchschnëttsberäich däitlech iwwerschreit, kann et zu enger Rekristallisatioun vu klenge Partikelen kommen. Wéinst der Erhéijung vu grousse rekristalliséierte Partikelen fällen d'Faarstoffer aus a ginn op d'Wänn vun der Faarfmaschinn oder op de Faseren ofgesat.

Fir déi fein Faarfstoffpartikelen zu enger stabiler Waasserdispersioun ze maachen, muss eng ausreechend Konzentratioun vu kachendem Faarfstoffdispergéierungsmëttel am Waasser sinn. D'Faarfstoffpartikelen sinn vum Dispergéierungsmëttel ëmginn, wat verhënnert datt d'Faarfstoffer no beienee kommen an doduerch eng géigesäiteg Aggregatioun oder Agglomeratioun verhënnert. D'Ladungsofstoeung vum Anion hëlleft d'Dispersioun ze stabiliséieren. Dacks benotzt anionesch Dispergéierungsmëttel enthalen natierlech Lignosulfonater oder synthetesch Naphthalinsulfonsäuredispergéierungsmëttel: et gëtt och net-ionesch Dispergéierungsmëttel, vun deenen déi meescht Alkylphenolpolyoxyethylenderivater sinn, déi speziell fir syntheteschen Pastedrock benotzt ginn.

2. Faktoren, déi d'Dispersiounsstabilitéit vun dispergéierte Faarfstoffer beaflossen:

Ongereinheeten am urspréngleche Faarfstoff kënnen den Dispersiounszoustand negativ beaflossen. D'Ännerung vum Faarfkristall ass och e wichtege Faktor. E puer Kristallzoustänn sinn einfach ze dispergéieren, anerer net einfach. Wärend dem Fierwprozess ännert sech de Kristallzoustand vum Faarfstoff heiansdo.

Wann de Faarfstoff an der wässerlecher Léisung dispergéiert gëtt, gëtt wéinst dem Afloss vun externen Faktoren den stabile Zoustand vun der Dispersioun zerstéiert, wat zum Phänomen vun enger Erhéijung vun de Faarfstoffkristaller, der Partikelaggregatioun a Flokkulatioun féiere kann.

Den Ënnerscheed tëscht Aggregatioun a Flokkulatioun ass, datt déi éischt erëm verschwannen kann, reversibel ass a kann duerch Réieren erëm dispergéiert ginn, während de flokkuléierte Faarfstoff eng Dispersioun ass, déi net méi stabil ka sinn. Zu de Konsequenze vun der Flokkulatioun vu Faarfstoffpartikelen gehéieren: Faarfflecken, méi lues Faarwung, méi niddreg Faarfausbezuelung, ongläichméisseg Faarwung a Verschmotzung vum Fleckentank.

D'Faktoren, déi d'Instabilitéit vun der Dispersioun vum Faarfstoff verursaachen, sinn ongeféier folgend: schlecht Faarfqualitéit, héich Temperatur vum Faarfstoff, ze laang Zäit, ze héich Pompelgeschwindegkeet, niddrege pH-Wäert, falsch Hëllefsmëttel a dreckeg Stoffer.

3. Test vun der Dispersiounsstabilitéit:

A. Filterpabeiermethod:
Mat enger disperser Faarfléisung vun 10 g/L, gitt Essigsäure derbäi fir de pH-Wäert unzepassen. Huelt 500 ml a filtert mat Filterpabeier Nr. 2 op engem Porzellan-Trichter fir d'Partikelfeinheet ze observéieren. Huelt weider 400 ml an eng Héichtemperatur- an Héichdrock-Färwmaschinn fir e Blindtest, erhëtzt se op 130 °C, haalt se 1 Stonn waarm, killt se of a filtert se mat Filterpabeier fir d'Verännerungen an der Faarfpartikelfeinheet ze vergläichen. Nodeems d'Faarfléisung, déi bei héijer Temperatur erhëtzt gouf, gefiltert gouf, gëtt et keng Faarfflecken um Pabeier, wat drop hiweist, datt d'Dispersiounsstabilitéit gutt ass.

B. Method fir d'Faarf vum Hausdéier:
Faarfstoffkonzentratioun 2,5% (Gewiicht zu Polyester), Badverhältnis 1:30, 1 ml 10% Ammoniumsulfat derbäiginn, mat 1% Essigsäure op pH 5 astellen, 10 Gramm Polyesterstrickstoff huelen, op der poröser Wand rullt an d'Faarfléisung bannen an ausserhalb zirkulieren. An der Héichtemperatur- an Héichdrockfaarfmaschinn fir kleng Proben gëtt d'Temperatur op 130°C bei 80°C erhéicht, 10 Minutte laang gehale, op 100°C ofgekillt, a Waasser gewäsch an gedréchent, an et gëtt gekuckt, ob et kondenséiert Faarfflecken um Stoff gëtt.

Véiertens, pH-Sensibilitéit

1. Wat ass pH-Sensibilitéit?

Et gëtt vill Varietéiten vun dispergéierte Faarfstoffer, breet Chromatogrammer a ganz ënnerschiddlech Empfindlechkeeten op de pH-Wäert. Faarfléisunge mat verschiddene pH-Wäerter féieren dacks zu ënnerschiddleche Faarfresultater, wat d'Faarfdéift beaflosst a souguer zu eeschte Faarfännerungen féiert. An engem schwaach sauerem Ëmfeld (pH 4,5 ~ 5,5) sinn dispergéiert Faarfstoffer am stabilsten Zoustand.

D'pH-Wäerter vu kommerzielle Faarfléisunge sinn net déiselwecht, e puer sinn neutral, anerer sinn liicht alkalesch. Virum Fierwen, passt de spezifizéierte pH-Wäert mat Essigsäure un. Wärend dem Fierwprozess klëmmt de pH-Wäert vun der Faarfléisung heiansdo graduell. Wann néideg, kënnen Ameensäure an Ammoniumsulfat bäigefüügt ginn, fir d'Faarfléisung an engem schwaache Säurezoustand ze halen.

2. Den Afloss vun der Faarfstoffstruktur op d'pH-Sensibilitéit:

Verschidde dispers Faarfstoffer mat Azostruktur si ganz empfindlech op Alkali a si net resistent géint Reduktioun. Déi meescht vun den disperse Faarfstoffer mat Estergruppen, Cyanogruppen oder Amidgruppen gi vun der alkalischer Hydrolyse beaflosst, wat den normale Faarftéin beaflosst. Verschidde Varietéite kënnen am selwechte Bad mat Direktfaarwen oder Pad-gefierft am selwechte Bad mat Reaktivfaarwen gefierft ginn, och wann se bei héijer Temperatur ënner neutralen oder schwaach alkalesche Konditioune gefierft ginn, ouni datt d'Faarf ännert.

Beim Drock vu Faarfstoffer mussen dispergéiert Faarfstoffer a Reaktiounsfaarwen benotzt ginn, fir déiselwecht Gréisst ze drécken. Nëmmen alkali-stabil Faarfstoffer kënnen benotzt ginn, fir den Afloss vu Bakpulver oder Natronasche op d'Faarf ze vermeiden. Passt besonnesch op d'Faarfanpassung op. Et ass néideg, en Test ze maachen, ier Dir d'Faarfvarietéit wiesselt, an de pH-Stabilitéitsberäich vum Faarfstoff erauszefannen.
5. Kompatibilitéit

1. Definitioun vu Kompatibilitéit:

Bei der Massefärbproduktioun ass et normalerweis erfuerderlech, fir eng gutt Reproduzéierbarkeet ze kréien, datt d'Färbeegeschafte vun den dräi benotzte Primärfaarfstoffer ähnlech sinn, fir sécherzestellen, datt den Ënnerscheed an der Faarf virun an no Chargen konsequent ass. Wéi kann een den Ënnerscheed an der Faarf tëscht Chargen vu gefierfte fäerdege Produkter am zulässege Qualitéitsberäich kontrolléieren? Dëst ass déiselwecht Fro, déi d'Kompatibilitéit vun der Faarfanpassung vun de Färbvirschrëfte betrëfft, wat Faarfkompatibilitéit genannt gëtt (och bekannt als Färbkompatibilitéit). D'Kompatibilitéit vun dispergéierte Faarfstoffer hänkt och mat der Déift vun der Färbung zesummen.

Déi dispers Faarfstoffer, déi fir d'Färwe vu Celluloseacetat benotzt ginn, mussen normalerweis bei bal 80°C gefierft ginn. D'Färwtemperatur vun de Faarfstoffer ass ze héich oder ze niddreg, wat net fir d'Faarfanpassung gëeegent ass.

2. Kompatibilitéitstest:

Wann Polyester bei héijer Temperatur an héijem Drock gefierft gëtt, änneren sech d'Färbeeegeschafte vun dispergéierte Faarfstoffer dacks duerch d'Aféierung vun engem anere Faarfstoff. De generelle Prinzip ass et, Faarfstoffer mat ähnleche kriteschen Färbtemperaturen fir d'Faarfanpassung ze wielen. Fir d'Kompatibilitéit vu Faarfstoffer z'ënnersichen, kann eng Serie vu klenge Prouffärbungstester ënner ähnleche Konditioune wéi d'Färbproduktiounsausrüstung duerchgefouert ginn, an déi wichtegst Prozessparameter wéi d'Konzentratioun vum Rezept, d'Temperatur vun der Färbléisung an d'Färbzäit ginn geännert fir d'Faarf an d'Liichtkonsistenz vun de gefierfte Stoffprouwen ze vergläichen. Setzt d'Faarfstoffer mat enger besserer Färbkompatibilitéit an eng Kategorie.

3. Wéi kann een d'Kompatibilitéit vu Faarfstoffer vernünfteg auswielen?

Wann Polyester-Baumwoll-Mëschungsstoffer mat Schmelzfaarf gefierft ginn, mussen d'Faarfstoffer déiselwecht Eegeschafte wéi déi monochromatesch Faarfstoffer hunn. D'Schmelztemperatur an d'Zäit sollten mat de Fixéierungseigenschaften vum Faarfstoff kompatibel sinn, fir déi héchst Faarfausbezuelung ze garantéieren. All eenzel Faarf huet eng spezifesch Schmelzfaarfform, déi als Basis fir d'Virauswiel vu Faarfstoffer benotzt ka ginn. Héichtemperatur-Dispersiounsfaarwen kënnen normalerweis keng Faarwen mat Niddregtemperatur-Faarwen ofstëmmen, well se ënnerschiddlech Schmelztemperaturen erfuerderen. Mëtteltemperatur-Faarwen kënnen net nëmme Faarwen mat Héichtemperatur-Faarwen ofstëmmen, mä si sinn och kompatibel mat Niddregtemperatur-Faarwen. Eng vernünfteg Faarfupassung muss d'Konsistenz tëscht den Eegeschafte vun de Faarfstoffer an der Faarfbeständegkeet berécksiichtegen. D'Resultat vun enger arbiträrer Faarfupassung ass, datt den Téin onstabil ass an d'Faarfreproduzéierbarkeet vum Produkt net gutt ass.

Et gëtt allgemeng ugeholl, datt d'Form vun der Schmelzfixatiounskurve vun de Faarfstoffer d'selwecht oder ähnlech ass, an d'Zuel vun de monochromateschen Diffusiounsschichten um Polyesterfilm och d'selwecht ass. Wann zwou Faarfstoffer zesumme gefierft ginn, bleift d'Faarfliicht an all Diffusiounsschicht onverännert, wat beweist, datt déi zwou Faarfstoffer eng gutt Kompatibilitéit matenee bei der Faarfanpassung hunn; am Géigendeel ass d'Form vun der Schmelzfixatiounskurve vum Faarfstoff anescht (zum Beispill klëmmt eng Kurve mat der Temperaturanstieg, an déi aner Kurve hëlt mat der Temperaturanstieg of), déi monochromatesch Diffusiounsschicht um Polyesterfilm. Wann zwou Faarfstoffer mat verschiddenen Zuelen zesumme gefierft ginn, sinn d'Nuancen an der Diffusiounsschicht ënnerschiddlech, sou datt et net gëeegent ass, datt d'Faarwen sech géigesäiteg upassen, awer déiselwecht Téinung ënnerläit dëser Restriktioun net. Zum Beispill, eng Kastanie: Dispergéiert donkelblo HGL an dispergéiert rout 3B oder dispergéiert giel RGFL hunn komplett ënnerschiddlech Schmelzfixatiounskurven, an d'Zuel vun den Diffusiounsschichten um Polyesterfilm ass ganz anescht, an si kënnen d'Faarwe net upassen. Well Disperse Red M-BL an Disperse Red 3B ähnlech Téin hunn, kënne se ëmmer nach fir d'Faarfiwwereneestëmmung benotzt ginn, och wann hir Schmelzeigenschaften net konsequent sinn.